κάθΑρση βάρους

στερεοφωνάζω

ελεύθερος

Είμαι ελεύθερος να σκαλίζω σκουπίδια κατανάλωσης

κι αποφάγια ονείρων.

Είμαι ελεύθερος να φοβάμαι τη σκιά μου, τις ελπίδες μου

και τους προφυλακτήρες των αυτοκινήτων που ‘ρχονται καταπάνω μου.

Είμαι ελεύθερος να ξεχνάω αυτούς που με χτυπούν

και να τρωω τ’ αποφάγια τους.

Είμαι ελεύθερος κινούμενος στόχος σε πεδία βολών και στις σαδιστικές

ανάγκες των ανθρώπων.

Είμαι ελεύθερος να κρύβομαι στην ανυπαρξία μου ανάμεσα σ’ άλλες

άστεγες ψυχές.

Είμαι ελεύθερος να θυσιαστώ για άγνωστες πατρίδες

γαστρονομικές φαντασιώσεις και συνήθειες.

Να γίνω τροφή για τα ζώα του τσίρκου που θα’ ρθουν κι αυτή την άνοιξη

κι ας μην υπάρχει πια άνοιξη.

Είμαι ελεύθερος να γρυλίσω από ανακούφιση το φθινόπωρο

μετά την κάψα του καλοκαιριού κι ας μην υπάρχει πια φθινόπωρο.

Είμαι ελεύθερος να προαυλίζομαι στην φυλακή μου

και να δαγκώνω όμοιους μου κι ας μου ‘χουν βγάλει τα δόντια.

Ξένο σώμα σε ψυχή παράταιρη, κοπρίτης στειρωμένος από τον Δήμο Αθηναίων.

κλειστά παράθυρα...

Άνοιξη, κεντάει χρώματα, ψευδαίσθηση ζωής,

σε νεκροκρέβατο από τσιμέντο γυαλί και άσφαλτο.

Ελπίδα σε ζαρντινιέρες, έρωτας σε ιλουστρασιόν σελίδες...

και μια μοναξιά με καινούρια ρούχα και σπασμένο χαμόγελο

σε διαλύτη αλκοόλ και νικοτίνης.

Αισθήσεις βανδαλισμένες και διερρηγμένες με το γάντι του φόβου.

Εγώ τρωω εσένα κι εσύ εμένα, σ’ ένα παιχνίδι για μεγάλα παιδιά

με διαιτητή το χρόνο.

Συσκότιση από σκιές, πλήθος σκέψεις, σπορά του τίποτα.

Παύση για χαμόγελο, όταν το φως ανάβει κι η σκιά τρομάζει.

Παύση για λυγμό όταν το φως σβήνει κι η σκιά σε σκεπάζει να κοιμηθείς.

(κάποια λουλούδια άρχισαν να μυρίζουν, αλλά έκλεισες το παράθυρο

μη και σε κλέψουν...)

ζωή σε κάδρο

Στρατευμένη όραση, στο κάδρο της φωτογραφικής μηχανής.

Μάτια λαγωνικά, σε κυνήγι εικόνων, μονταρισμένη ζωή, βορά των πολυμέσων.

Η προβολή του τίποτα, με δανεικά βιώματα, σε εθισμένους κλώνους, υβρίδια ζωντανών νεκρών...

Τεχνική επεξεργασία κι αισθητική άποψη της ζωής, κάθε ηδονοβλεψία.

Κορεσμός χρωμάτων ντύνει τον ασπρόμαυρο φόβο ενός κενού τεχνομεσαίωνα.

Εφήμερη αθανασία και καταξίωση με χορηγούς αφέντες κρυμμένους πίσω από λογότυπα.

Η παντοδυναμία του τηλεχειριστηρίου, ελευθερία επιλογών, το κυρίαρχο ρεύμα της φωτοτυπίας.

Σκοπός ζωής η ατομική προσομοίωση στο πάνθεο της τηλεοπτικής ειδωλολατρίας.

Κοιτάω το είδωλο μου στον καθρέφτη και με βλέπω στην οθόνη, σε μια ατέλειωτη πρόβα, ήρωα στις ζωές των άλλων....