ΣΥΝΤΑΓΗ RAP ΜΟΝΑΞΙΑΣ ΣΤΗΝ ΚΟΥΖΙΝΑ ΤΟ ΧΑΡΑΜΑ, 7:15 ΚΥΡΙΑΚΗ.
Όλα είναι ήσυχα, δεν ακούγεται τίποτα, ή σχεδόν τίποτα...μόνο οι σκέψεις...
Ένα, δύο, τρία και πάμε!...
Ο απαραίτητος μετρονόμος, το ρολόι του τοίχου κτυπά ασταμάτητα, μετρά δευτερόλεπτα, το βασικό διακριτικό κρουστό της σύνθεσης.
Μετά έρχεται η βρύση να στάζει σ’ ένα κρυστάλλινο ποτήρι.. περιοδικά να γεμίζει
τα κενά του ρολογιού ρυθμικά με μια ιδιαίτερη τονική χροιά, το διαπασών.
Η καφετιέρα γεμίζει με νερό που βράζει, εισαγωγή που ανεβάζει την ένταση για να
μπει το στυλό, ο χορός των γραμμάτων που συνωστίζονται στο άσπρο χαρτί ολοένα και περισσότερα, με την μύτη να κολλάει και αφήνεται σαν ένα σύστημα τηλέγραφου
που στην συνέχεια θα δώσει ζωή στα πλήκτρα του υπολογιστή, κτυπήματα γρήγορα και ιδιαίτερα ..
το μοτέρ του ψυγείου μπαίνει ξαφνικά, ένα μπάσο χαλί με ύφος συνθεσάιζερ όταν το φρέον γεμίζει την κατάψυξη. Το πόδι, με παντόφλα να κτυπά το κρύο μάρμαρο έχει μπει να δώσει τη λύση της εξίσωσης του τελικού ρυθμού στη ρίμα της σκέψης..
Οι στίχοι: προσπαθώ να βάλω ... σε μια ραπ .... σειρά τις σκέψεις μου (δις)
Ένα μηχανάκι περνά μαρσάροντας και ο συναγερμός αυτοκινήτου, απογειώνει
τον αυτοσχεδιασμό για δέκα μέτρα...
Προ-προ..σε μια ραπ ραπ... σει σει ραρα ραπ΄ν΄ρα τιτιτι τις σκέψεις μου
Η καρδιά μου έχει ανεβάσει παλμούς, ένα σκυλί παίρνει το μικρόφωνο για ένα
μοναδικό γαυγιστικό σόλο, βλαστήμια γείτονα μπαίνει στα πίσω φωνητικά,
γ@μω σε κ*λ@σκυλο, ραπ ραπ και ραπ ραπ...
φρενάρισμα! Και βήματα του από πάνω που ξύπνησε, καζανάκι, τα υδραυλικά
οδηγούν το κομμάτι, οι σκέψεις αδυνατούν να μπουν σε σειρά, ραπ ραπ...
αφήνω το πληκτρολόγιο και πιάνω το γυάλινο βαζάκι με τον τραχανά δίνοντας
μια πιο λάτιν χροιά στο ρυθμό, μαράκες σάμπα...πάντα σε μια ραπ ραπ σειρά...
καμπάνες εκκλησίας, το απόλυτο κρουστό τέλους, πριν το πρωινό χέσιμο...
καζανάκι, κάθαρση.
συμφωνία του κάθε τώρα, ενορχηστρώνοντας τη μοναξιά το χάραμα...σε μιά ραπ ραπ σειρά...8:00
